Söze başlarken

 

Dondurulmuş ve tartışılamaz “gerçekler” olan dogmalardan kazanç sağlayanlar, bunların kalıcılığına yardımcı olurlar. Ve yaşamı tüm zenginlikleri, bağlantıları ve değişkenlikleri içinde görmeye çalışan bilimsel analitik düşünce tarzları kitleler arasında kolay yayılamazlar... Günümüzde biryandan uzayın derinlikleri keşfedilirken, diğer yandan iki bin yıl öncesinin ve hatta daha eskinin dogmaları geniş yığınlar üzerindeki etkilerini sürdürmektedirler...  Dünyamızda değişik görüşlere sahip yaklaşık iki milyar Hıristiyan ve birbuçuk milyar kadar da Müslüman yaşamaktadır. Yine diğer büyük dinlerden de milyarlarca insan vardır...

 

İnanç sömürücüsü politikacılar ve dini önderleri tarafından aldatılanlar, savaşlara sürülenler, ölenler ve öldürülenler, emeklerine ve tüm zenginliklerine elkonulanlar yine bu çalışan dindar insanlardır. Haksızlıklara karşı aydınlar, sosyalistler, değişik dogmaların tutsağı durumundaki insanlara yardımcı olabilmek istiyorlarsa eğer, herşeyden önce onların düşünce biçimlerini, inançlarını doğru tanımak zorundadırlar. Onları doğru tanımadan, kösteklerinden kurtulmalarına ve ileriye doğru değişimlerine yardımcı olunamaz.

 

 

Şüphesiz herbiri belirli ana gövdelere ve bu gövdelerden ayrılan onlarca ve onlarca dala sahibolan farklı kültürleri bütünüyle tanıyabilmek pek kolay bir iş değildir. Buna karşın, İslam inancını, Hıristiyanlığı ve diğer dinleri ana gövdeleri ve bunlardan ayrılan başlıca kolları ile tanıyabilmek çok daha olanaklıdır. Ve kanımca birilerini en iyi ve yakından tanımaya çalışanlar, onların gerçek dostları, onlara yardımcı olmaya çalışanlar, veya yine onların gerçek düşmanları olabilir... Emperyalist merkezlerin hizmetindeki uzmanların, zengin İslam kültürünü ve İslam inancının farklı kollarını, kendisine "devrimci" veya "sosyalist" sıfatını layık gören çevrelerden çok daha iyi tanıyabildikleri kanısındayım.

 

"Hedefteki Müslüman Halklar ve İslam" adını taşıyan bu kitapta, İslam öncesi inançlara, mitolojilere ve diğer monoteist dinlere uzanan kültürel kökleri ile İslam anlatılmaya çalışılmaktadır. Burada İslam, sadece ana kolları ve bunlardan ayrılan belli başlı dalları ile ele alınmaktadır... Kitapta yeralan konular üzerine çok daha ayrıntılı geniş bilgiler verilebileceği gibi, çağdaş akımları ile İslam’ı alabildiğine zengin olarak anlatabilmekte mümkündür.  

 

Bu kitapta verilen bilgiler sınırlı da olsalar, umarım okuyucuya yardımcı olabilirler. Ve şüphesiz okuyucular da eleştirileri ile yazılanlara yeni katkılar yapabilirler.

 

İyi okumalar dileğiyle

 

Yusuf Küpeli

Ocak 2006

“İslam’da temel ayrılık, eski Sami mitolojilerine, Kenan (Suriye ve Filistin) mitolojisine, İbrani mitolojisine (Eski Ahit/ Tevrat) ve Mezopotamya mitolojilerine uygun Sünni İslam ile, kökleri asıl olarak eski Hint- İrani mitolojiye uzanan Sufi İslam, Şia ve türevleri arasında oluşmuştur... Bunlardan birinciler, eski Sami mitolojileri, iyiliği ve kötülüğü, birbiri ile zıt etkileri aynı güçün eline verirlerken, diğerleri, Hint- İrani mitolojiler, sözkonusu zıt etkileri, iyiliği ve kötülüğü, tamamen farklı merkezlere bağlamaktadırlar. Sonuçta Sünni İslam’ın asıl kültürel kaynağı, doğu ve batı Sami mitolojileri olurlarken; iyiliğin ve kötülüğün kaynaklarını ayıran düalist evren anlayışına sahip ikinciler, veya Hint- İrani mitolojiler, Şia ve türevlerinin, Sufi inançların ağırlıklı olarak beslendikleri kaynaklar olmuşlardır.”

 

“Bu satırları yazana göre, Anadolu’nun kuzeydoğusunda veya Güney Kafkasya’da varolan Sufi inançlara sahip Türk aşiretleri arasında üretilmiş olan ve bu aşiretlerin serüvenlerini anlatan “Dede Korkut Öyküleri” bile doğrudan doğruya yedi ve oniki sayılarının “kutsallıkları”, bu sayıların bir çemberi tamamlama özellikleri, bütünselliği/ evreni simgeleme özellikleri ile bağlantılı olarak formüle edilmişlerdir. Çünkü, bulunan yedi ve oniki öykü mevcuttur. Araştırma ve özellikle düşünme alışkanlığından yoksun sözde birtakım “uzmanların”, sözkonusu yedi ve oniki öykünün “bir destanın bulunan parçaları” olabileceği üzerine spekülasyonları tamamen gerçekdışıdır. Çünkü, her öykü kendi içinde sual işareti bırakmayacak, gerisi varmı?, diye düşündürtmeyecek bir bütünlüğe sahiptir. Her öykü bir kahramanın, insani mikrokozmosu simgeleyen bir karakterin bağımsız serüvenidir. Bunlardan yedi veya oniki tanesi biraraya getirildikleri zaman, ortaya -inanca tamamen uygun- bir makrokozmos çıkmaktadır. Ve bu işin formülü kesinlikle böyledir!”